سری  مست  و  دلی  بیتاب دارم               دوچشم عاشق و بی خواب دارم

ز  زر   افزونترم  ،  هر  چند خاکم                که   در   دل  گوهری  نایاب  دارم

نه   پنهانی   نه  پیدایی   کجایی؟                نه  باغیری، نه  با  مایی ، کرایی؟

به هرجایی،زهرجنسی که هستی             بر این مجنون، براین شیدا دوایی!

تو  را   ای  دل  غمی  ماًنوس   باید              ز  ترک  عاشقی   افسوس   زاید

دوای درد بی عشقی، به جزعشق             ز   بقراط   و   ز   جالینوس   ناید