من در آیینه سخن میگویم:
با تو دارم سخنی- با تو ای خفته به هر موج نگاهت فریاد
با تو ای هم درد
با تو ای همزاد!
با تو ای آنکه در آیینه به من می نگری
گوش کن با تو سخن میگویم:
من غریب و تو اسیر
از همه خلق خدا
تو به من هم نفسی
غیر تو همسخن و همدل من
در همه ملک خدا نیست کسی
های........ای محرم من
روی در روی تو فریاد کنم
تا به دادم برسی
خرم آن لحظه که با دیده اشک آلوده
در تو بگریزم و در آینه با هم باشیم
ساعتی همسخن و همدل و همدم باشیم
برق اشک تو در آیینه چشمت پیداست
شرم از گریه مکن
اشک همسایه ماست
من و تو چون هر روز
مات و مبهوت به مهمانی اشک آمده ایم
در دل ما اشک است
اشک تنهایی و تنهایی و تنهایی ما
اشک دیدار ستم ها و شکیبایی ها
من و توخاموشیم
من و تو غمزده ایم
من و تو هم دل و ماتم زده ایم
گوش کن ای همزاد
با زبان نگهم با تو سخن می گویم
از نگاهم بشنو،رخصت گفتار کجاست؟
دل به یاران دروغین مسپار
واژه یار دروغ است، بگو یار کجاست ؟
لحظه درد دل و موسم دلتنگی ها
وعده ما و تو در عمق دل آینه است
بهتر از آینه منزلگه دیوار کجاست؟
با تو راز دل خود گفتم:
آنکس است اهل بشارت که اشارت داند
نکته ها هست بسی، محرم اسرار کجاست؟
